خداوند به كسانى كه ايمان آورده و اعمال شايسته انجام دهند ، وعده‌ى آمرزش و پاداش بزرگ داده است . - الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ طُوبى لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ « 1 » به راستى كسانى كه ايمان آورده و اعمال شايسته انجام دهند ، خوشا به حالشان و بازگشت [ يا : جايگاه بازگشت ] نيكويى خواهند داشت . - إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا « 2 » مسلّماً كسانى كه ايمان آورده و اعمال شايسته انجام دهند ، به زودى خداوند بسيار مهربان ، محبّت و دوستى [ آنان را نزد خود و يا در دل مؤمنان ] قرار خواهد داد . و غير از اين آيات كه هر يك بر بيان فوق شاهد مىباشد . رفع توجه از جهت خاكى ؛ رسيدن به مقام شهود اما درباره‌ى جمله چهارم : « وَ عَيْبِى فِيهِ مَسْتُوراً » مىتوان گفت : مراد از اين جمله ، تمام نواقص و عيوبى كه از بشر جاهل و جهل عالم خاكى صادر مىشود نيست ؛ بلكه منظور همان توجّه نداشتن به جهت خاكى و جهل بشرى است و در واقع ، تقاضاى شهود حضرت حق سبحانه ( به شهود احاطى به موجودات ) مىباشد ، تا توجه به عالم خاكى ، از ديده خواننده مؤمن مستور بماند و جز حق سبحانه را شاهد نباشد ، چنان كه در دعاى شريف مىخوانيم : « يا مَنِ اسْتَوى بِرَحْمانِيَّتِهِ ! فَصارَ الْعَرْشُ غَيْباً فِى ذاتِهِ ، مَحَقْتَ الْآثارَ بِالْآثارِ ، وَ مَحَوْتَ الْأَغْيارَ بِمُحِيطاتِ أَفْلاكِ الْأَنْوارِ . » « 3 » اى خداوندى كه با [ صفت ] رحمانيّتت [ بر موجودات ] چيره گشته و احاطه‌نمودى

--> ( 1 ) . سوره‌ى رعد ، آيه‌ى 29 . ( 2 ) . سوره‌ى مريم ، آيه‌ى 96 . ( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 350 .